Please specify the Content Block to use as a top drawer content in Theme Options

بلاگ

سیستم اعلام حریق یا همان پنل اعلام حریق را تجهیزاتی تشکیل می‌دهد که وظیفه آن‌ها آشکار سازی علائم حریق و اخطار دادن از طریق تجهیزات صوتی و دیداری برای زمانی که دود آتش و یا علائمی از حریق باشد، استفاده شود.
امروزه برای اینکه خسارت‌ و تلفات جانی ناشی از آتش‌سوزی را به حداقل برسانند، در ساختمان‌های مسکونی و صنعتی از سیستم‌های اعلام حریق به طور گسترده استفاده می‌کنند.

انواع سیستم‌های اعلام حریق

در حال حاضر دو نوع پنل‌های اعلام حریق در بازار رایج است:
1. Conventiona
2. Addressable | آدرس‌پذیر

بخش های سیستم اعلام حریق

به طور کلی این سیستم از 4 بخش تشکیل شده است:
• آژیر اعلام حریق
• دتکتور اعلام حریق
• شستی اعلام حریق
• کنترل پنل اعـلام حریق

آشکارسازی‌های اعلان حریق در چند نوع متناسب با کاربردهای مختلف طراحی شده است، شامل:
دتکتور دودی | آشکار سازی دودی اعلان حریق: این دتکتورها با استفاده از مادون قرمز، دود موجود در هوا را تشخیص می‌دهد و به موقع به کنترل پنل اعلام می‌کند.

دتکتور حرارتی | آشکار سازی حرارتی اعلان حریق: اگر حرارت محیط از حرارت از پیش تعیین شده‌ی دستگاه، افزایش داشته باشد به کنترل پنل اعلام خطر می‌کند.
دتکتور نرخ افزایشی | آشکار سازی نرخ افزایشی اعلان حریق: اگر دمای محیط به طور ناگهانی افزایش یابد، سریعا تغییرات را دریافت و به کنترل پنل اعلام می‌کند.
بیم دتکتور: این دتکتورها از دو بخش فرستنده و گیرنده تشکیل شده است. وظایف این دو بخش به این شکل است که، بخش فرستنده از خود اشعه مادون قرمز تولید می‌کند و گیرنده دریافت می‌نماید؛ اگر در محیط دود زیاد باشد و مانع رسیدن اشعه به گیرنده شود، بیم دتکتور سریعا خطر را به کنترل پنل اعلام می‌کند.

دتکتور گاز | آشکار سازی گازی اعلان حریق: اگر گازهای خطرناک در محیط وجود داشته باشد، و مقدار آن از میزان پیش فرض تعیین شده بالا رود، هشداردهنده گاز خطر را به کنترل پنل اعلام می‌کند.

یک دیدگاه بگذاریددیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *